تبليغاتX
دورازخانه...
 

سلام به دوستان خوبم. به دلیل پاره‌ای مسائل شخصی تا مدتی نامعلوم نمیتوانم مطلب بنویسم. با یک مثنوی – طنز از« ه.خ » (به بهانه حضور سراینده در شهرمان) موقتآ با شما خداحافظی می‌کنم. پیشاپیش نوروز را تبریک گفته، سالی سرشار از صحت، ثروت و آزادیهای فردی و اجتماعی برایتان آرزو دارم. تا دیدار بعدی حق نگهدارتان. دوستتان دارم دوستان، همدمان تنهائیم...

 

«هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به طنز
عشق است در سراسر عالم جـمال ما!»

 

بگــــذر از نــی مـــن حکایــت میکنـــم
ناله‌هــــای نــــــی ازآن نی‌زن اســـت
شرحه شرحه سینه می‌خواهی اگــر
ایــن منـــم که رشته‌هــایم پنبه شــد
چند ساعت ساعتـم افتـــــــاد عقــب
یکشبــــه انــــــگار بــگرفتـــــم مـــرض
آن ســــلام نازنینــــــم شـــــــد Hello
پـای تا سر شد وجودم Foot و Head وای من! حتــــا پنیــــرم Cheese شد
من که بــا آن لهجــــه و آن فارســـی
من که بودم آنهمـــــه حاضر‌جـــــــواب
من که بـا شیریـن‌زبانی‌های خویـــش
آخـــر عمــــــری چو طفلی تازه‌ســـال
کم‌کمک گـــاهیHello گاهی Please
در گرامـــــــــر همچنان سردرگــــــمم
گاه Good Morning من جــای سلام
بـــــا در و همسایـــــه هنگـــام سخن
می‌کنم بــــــا یک دو تن اهل محـــــل
گـــر هوا خوب است یا اینکه بد است
جــــز هـــوا هر گفتگویی نـــــابجاست
بگــــــذر از نـــــی من حکایت مـی‌کنم
نــــی کجا این نکته‌هــــــا آموختـــــــه
نی کجا از فتنـــــه های غرب و شرق
بشنــــو از من بهتریــــــن راوی منــــم
سوختنـــد آنهــــــا نیستـــــــان مــــرا
کــــــاش می‌ماندم در آن محنت‌ســرا
تـــــــا بسوزاننـــــــدم و خاکستــــــرم

 

 

وز جـدائــــی‌ها شکـــــایت میکنـــم
ناله‌های من همـــــه مال من است
من خودم دارم مـــرو جـــــای دگــــر
جمعه‌هایم ناگهان یکشنبـــه شــــد
پاک قاطی شد سحر با نیمــه شب
صبح فردایـــش زبانــــم شد عـــوض
هر‌چه گنــدم کاشتــــم روئید جـــــو
آب مـــنWater شد و نانــم Bread
است و هستــــم ناگهانی Is شـد 
آنچنـــان خو کرده بــــودم سال‌سی
من که بودم نکتـــــه‌ها را فــــوت آب
کار خود در هر کجا بردم به پیـــــش
از سـخـــن افتـــاده‌ بـــــودم لال لال
نطق کــردم خرده‌خرده ریـــــز‌ریــــــز
مثل شــــاگرد کــــــلاس دومـــــــم
از سحـــــر تا نیمــــه‌شب دارد دوام
لرزه می‌افــــتد به سر تـــــا پای من
گاه‌گــــاهی یک  Hello  رد و بــــدل
گفتگــــو درباره‌اش صد در صد است
این جماعت حرفشان روی هواست
وز جدائـــــی‌ها شکایت می‌کنــــــم
نـــــی کجا داند نیستان سوختـــــه
داغ بـــر دل دارد و تیشـــــه به فرق
راست خواهی هم نی و هم نی‌زنم
زیر و رو کردند بستـــــــان مــــــــــرا
تــــــا بسوزاننــــــد در آتش مــــــــرا
در هم آمیـزد به خـــــاک کشـــــورم

دیدی آخر هرچــــه رشتم پنبـــه شد
جمعـــه‌هایـم ناگهان یکشنبـــه شـد

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1385ساعت 6:45 AM  توسط شبلی!  |